شخم خاک موجب به سطح آوردن تخم ها و خشکی آنها می گردد. علاوه بر این حرکت حلزونها بر روی خاک به دشواری صورت می گیرد و کلوخها که یکی از پناهگاههای این نرمتنان است، نابود می شوند. 

مدفون کردن مواد گیاهی باعث کاهش مواد غذایی در دسترس حلزونها می شود و این امر به کاهش جمعیت آنها منجر میگردد. 

تناوب: همانطور که اشاره گردید، برخی گیاهان مانند کلزا مطلوبیت بیشتری برای حلزونها دارند، بنابراین در صورت خسارت این آفات، تناوب کشت با محصولاتی که مطلوبیت زیادی برای حلزونها ندارند، می تواند از جمعیت این جانوران بکاهد. 

رعایت عمق مناسب کشت: کشت بذرها در عمق زیاد مانع دستیابی حلزونها به آنها میگردد. این روش به خصوص در مورد خاکهایی که از درصد رس بالایی برخوردارند و یا تهیه بستر کشت بذر دشوار است، قابل توصیه می باشد. 

 تغییر زمان کشت: تغییر زمانبندی کاشت بذور به نحوی که بذرها پیش از خسارت حلزونها و رابها دوره حساس جوانه زنی را پشت سر بگذارند، می تواند تا حد زیادی مانع خسارت شدید این نرمتنان گردد. در واقع با این روش، هم زمانی فعالیت زیاد جمعیت این جانوران با شروع جوانه زنی بذور به هم میخورد.

در این روش از آفتکش هائی مانند،تیودیکارب، سولفات آلومینیوم، سولفات آهن، سولفات مس و متالدهید استفاده می شود. بهترین آفت کش شیمیایی جهت مبارزه، متالدهاید می باشد.
چسب باغبانی، محافظ سلول ها و بافت های انواع درختان مثمر و غیر مثمر می باشد. بعد از هرس درختان و موقع قلمه زدن و هنگام پیوند زدن در باغبانی مورد مصرف بسیار دارد.
استفاده از دستکش ضروری است. هرگز به مواد غذایی نزدیک لانه موش ها بدون دستکش دست نزنید. هرگز طعمه های جونده کش را روی زمین نپاشید.
موش کش های پلت مخصوص اماکن خشک و نوع واکس بلوک مخصوص اماکن مرطوب هستند..